Τι Δεν Ελέγχει ο Συνήθης Έλεγχος Δέουσας Επιμέλειας σε μια Εξαγορά Boutique Ξενοδοχείου
Ο συνήθης έλεγχος δέουσας επιμέλειας ελέγχει το κτίριο και τα νούμερα. Σπάνια ελέγχει αν ένα ξενοδοχείο λειτουργεί ως ένα συνεκτικό σύστημα.
Ο έλεγχος δέουσας επιμέλειας είναι σχεδιασμένος να επαληθεύει ό,τι μπορεί να μετρηθεί. Οι δομικοί έλεγχοι αξιολογούν την κατάσταση και την ακεραιότητα του κτιρίου. Οι οικονομικοί έλεγχοι επιβεβαιώνουν τα ιστορικά νούμερα. Κανένας από τους δύο δεν εξετάζει αν η ταυτότητα, η εμπειρία και τα έσοδα λειτουργούν πραγματικά ως ένα συνεκτικό σύστημα.
Ένα ακίνητο μπορεί να περάσει κάθε δομικό και οικονομικό έλεγχο και να διατηρεί παρόλα αυτά μια θεμελιώδη ασυμφωνία ανάμεσα σε αυτό που υπόσχεται και αυτό που παραδίδει.
Η ιστορική μέση ημερήσια τιμή μπορεί να είναι υψηλή για λόγους που δεν έχουν καμία σχέση με τη δύναμη του ίδιου του περιουσιακού στοιχείου. Ένας προορισμός σε προσωρινή υψηλή ζήτηση, ή μια τιμολογιακή δομή κληρονομημένη από μια προηγούμενη στρατηγική απόφαση, μπορούν να διογκώσουν την απόδοση με τρόπους που δεν επιβιώνουν έπειτα από μια αλλαγή ιδιοκτησίας.
Τα φυσικά και ψηφιακά σήματα αποκαλύπτουν συχνά αυτό που οι οικονομικές καταστάσεις δεν μπορούν: μια ασυμφωνία ανάμεσα στην ανώτερης ποιότητας παρουσίαση και στην γενική ονοματολογία δωματίων, ή μια τιμολογιακή δομή αποσυνδεδεμένη από την πραγματική τοποθέτηση του ακινήτου, είναι ενδείξεις ενός περιουσιακού στοιχείου που κρατιέται όρθιο από την ορμή, όχι από δομική ευθυγράμμιση.
Τα ακίνητα με τον μεγαλύτερο κίνδυνο σε μια εξαγορά δεν είναι αυτά με ορατά προβλήματα. Είναι αυτά των οποίων η ιστορική επιτυχία βασίστηκε σε μια συνοχή που ο τρέχων ιδιοκτήτης έχτισε χωρίς να την επισημοποιήσει, και την οποία ένας νέος ιδιοκτήτης μπορεί άθελά του να διαλύσει απλώς αλλάζοντας ό,τι προϋπήρχε.
