Η Διονυσιακή Ρίζα: Από Πού Προέρχεται Πραγματικά η Ελευθερία της Μυκόνου
Πολύ πριν η Μύκονος αποκτήσει εμπορική ταυτότητα, είχε ήδη μια συμβολική.
Ένας προορισμός λειτουργεί ως ένα σύστημα, και κάθε σύστημα χρειάζεται μια αρχική νοηματοδότηση από την οποία παίρνει μορφή οτιδήποτε άλλο ακολουθεί. Πολύ πριν η Μύκονος αποκτήσει οποιαδήποτε εμπορική ταυτότητα, είχε ήδη μια συμβολική. Στην αρχαιότητα, το συγκεκριμένο νησί και μαζί με την γειτονική Δήλο τιμούσαν τον Διόνυσο: έναν θεό που αντιπροσώπευε την τελετουργική απελευθέρωση. Η Δήλος ήταν ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά κέντρα του αρχαίου κόσμου, και στην καρδιά του νησιού υπήρχε ένας ναός αφιερωμένος στον Διόνυσο. Αυτή ήταν η αρχική νοηματοδότηση του νησιού: ένας τόπος ο οποίος επέτρεπε την χαλάρωση των συνηθισμένων κανόνων.
Για τους αιώνες που ακολούθησαν, αυτή η νοηματοδότηση δεν παρήγαγε κανένα ορατό αποτέλεσμα. Η Μύκονος ήταν φτωχή, η οικονομία της βασισμένη στην αλιεία, η παρουσία της στην αγορά σχεδόν μηδενική. Ένα σύμβολο χωρίς παρουσία στην αγορά δεν παράγει καμία μετρήσιμη αντίληψη.
Αυτό που άλλαξε τη δεκαετία του 1950 δεν ήταν η δημιουργία μιας νέας ταυτότητας, αλλά η ξαφνική κατασκευή ενός συστήματος ικανού να μεταφέρει μια που προϋπήρχε. Η άφιξη της κοσμικής ελίτ λειτούργησε ως το πρώτο πραγματικό κανάλι διανομής του προορισμού: η βασιλική οικογένεια, σταρ του κινηματογράφου και διάφοροι εύποροι οι οποίοι μετέφεραν αυτό που βίωσαν προς τα έξω, σε ένα κοινό που δεν είχε καμία προηγούμενη έκθεση στο νησί.
Κάθε κύμα επισκεπτών που ακολούθησε λειτούργησε ως ένα ακόμη στάδιο μέσα στο ίδιο σύστημα, το καθένα ενισχύοντας παρά αντικαθιστώντας το προηγούμενο. Έτσι συσσωρεύεται η φήμη σε επίπεδο προορισμού: μέσα από επαναλαμβανόμενες, αλληλοενισχυόμενες μεταδόσεις του ίδιου υποκείμενου σήματος σε διαφορετικά κανάλια και εποχές.
Για αυτό η ταυτότητα του νησιού έχει κρατήσει. Η φήμη ενός προορισμού, μόλις συσσωρευτεί με αυτόν τον τρόπο, γίνεται περισσότερο δομικό περιουσιακό στοιχείο παρά εμπορικό αποτέλεσμα: συνεχίζει να παράγει ζήτηση και τιμολογιακή δύναμη ανεξάρτητα από οποιαδήποτε μεμονωμένη προωθητική προσπάθεια, επειδή δεν χτίστηκε ποτέ μόνο από μία συγκεκριμένα.
Τα έσοδα ενός προορισμού, τελικά, παράγονται από τη συνοχή ανάμεσα στην αρχική διάκριση, τα συστήματα που μεταφέρουν αυτή τη διάκριση προς τα έξω, και τη συσσωρευμένη αντίληψη που προκύπτει: είναι ο ίδιος μηχανισμός που καθορίζει την τιμολογιακή δύναμη ενός μεμονωμένου ξενοδοχείου, λειτουργώντας αντί αυτού σε κλίμακα ενός ολόκληρου νησιού.
