Μπορεί το Ίδιο Πρότυπο να Λειτουργήσει σε ένα Χαρτοφυλάκιο Ξενοδοχείων;
Ένα μεμονωμένο ακίνητο μπορεί να λειτουργήσει με άτυπη κρίση. Μια ομάδα ξενοδοχείων χρειάζεται μια δομημένη πειθαρχία που να κλιμακώνεται.
Ένα μεμονωμένο ακίνητο μπορεί να κρατηθεί ενωμένο από συνεπή κρίση, ακόμα και άτυπα εφαρμοσμένη. Ένα χαρτοφυλάκιο ξενοδοχείων δεν μπορεί. Τη στιγμή που ένας ιδιοκτήτης κατέχει περισσότερα από ένα boutique ακίνητα, η άτυπη συνοχή που μπορεί να στηρίξει ένα μεμονωμένο ξενοδοχείο παύει να είναι επαρκής. Κάθε ακίνητο εξακολουθεί να χρειάζεται τη δική του διακριτή ταυτότητα, αλλά η πειθαρχία που συνδέει την ταυτότητα, την εμπειρία και τα έσοδα πρέπει να είναι δομημένη αρκετά καθαρά ώστε να εφαρμόζεται με συνέπεια σε ακίνητα που μπορεί να μην μοιάζουν καθόλου μεταξύ τους.
Η λύση δεν είναι η τυποποίηση των ακινήτων, είναι η τυποποίηση της πειθαρχίας που εφαρμόζεται στο καθένα. Κάθε ακίνητο σε ένα χαρτοφυλάκιο μπορεί να έχει τη δική του ιστορία, ενώ η διαδικασία διατήρησης της ευθυγράμμισης ανάμεσα σε ταυτότητα, εμπειρία και έσοδα να παραμένει με την ίδια δομική προσέγγιση σε όλα.
Τα χαρτοφυλάκια που χάνουν τη συνοχή τους το κάνουν συνήθως όχι επειδή τα επιμέρους ακίνητα διαχειρίζονταν άσχημα, αλλά επειδή η συνδετική δομή ανάμεσά τους δεν χτίστηκε ποτέ.
